رویالتی لاین سوئیس

مرکز فروش محصولات رویالتی لاین سوئیس در ایران

Contact Details :
Mobile : 0918 380 6110
Email : info@royaltyline.org
امروز پنجشنبه ۲۵ مرداد ۱۳۹۷ / کاربر مهمان ، خوش آمدید / اگر عضو هستید به ناحیه کاربری خود وارد شوید
  • بانه کار
  • بانه کار
  • بانه کار
  • بانه کار
shadow

ظروف: تهیه و نگهداری غذا

نوشته شده در ۱۳۹۴-۰۸-۰۶ /

ظروف: تهیه و نگهداری غذا:

 

استفاده از ظروف مختلف برای پخت و پز خوراک، از اهمیت ویژه ای در تغذیه برخوردار است. برخی از ظروف با آزاد کردن یون ها و ترکیبات مختلفی که در جنس، رنگ و یا لعاب آنها به کار گرفته شده است، تاثیرات سوئی بر بدن می گذارند. شاید در نظر اول، کیفیت و طعم خوراک مورد توجه قرار گیرد ولی باید به خاطر داشت کیفیت ظرفی که در آن خوراک می پزید و سپس آن را میل می کنید نیز به اندازه کیفیت مواد خوراکی مورد مصرف، مهم است. به همین خاطر کارشناسان از دیدگاه علمی درباره کاربرد بعضی از ظروف هشدار می دهند.

تغذیه سالم و حفظ بهداشت مواد خوراکی، از دغدغه‌های مردم این دوره و زمانه است. ما باید بدانیم مواد خوراکی را چطور نگهداری کنیم تا کمترین تغییرات شیمیایی در بافت آنها رخ‌دهد.

خیلی وقت‌ها یک خطای ساده در نگهداری خوراکی‌ها و انتخاب نوع ظرفی که قرار است موادخوراکی را داخل آن قرار دهیم، می‌تواند سلامتمان را به خطر بیندازد. روش انتخاب صحیح ظروف آشپزی ظروف آشپزی که به دلیل تنوع جنس، طرح و مارکهای متعدد عرضه کننده این ظروف و به خصوص حضور دو عامل تکنولوژی و شیوه های جدید پخت وپز، در سالهای اخیر، انتخاب و خرید آنها بسیار مشکل شده است. از طرفی بعضی از موادی که در تهیه ظروف موادخوراکی به کار برده شده اند می توانند در حین پخت وپز وارد خوراک شده و اثراتی را به دنبال داشته باشند.

 

ظروف شیشه ای و پیرکس

ظروف پیرکس در برابر حرارت مقاومت زیادی داشته و ترک نمی خورند. این خاصیت باعث می شود که ظروف پیرکس علاوه بر سرو خوراک، در پخت و پز نیز مورد استفاده قرار گیرند.ظروف شیشه ای و پیرکس، جزو ظروف مناسب برای پخت خوراک هستند، چون مواداسیدی یا بازی، روی آنها تاثیری نمی گذارد ، در اثر حرارت نیز یونی وارد خوراک نمی شود با ماده خوراکی واکنش ندارند و مقاوم به حرارت بوده و به راحتی قابل شستشو و ضد عفونی هستند . با توجه به مطالعات انجام شده، ظروف استیل و پیرکس می‌توانند جزو بهترین ظروف برای پخت انواع خوراکها باشند. ظروف پیرکس از انواع بلور با نوعی عملیات حرارتی تنش‌زدایی و با افزودن نوعی ماده با نام تجاری “بوداکس” به مواد اولیه، تولید می‌شوند. طبخ خوراک در ظروف پیرکس بسیار سالم و بهداشتی است، زیرا تقریبا تمام خوراکها را می‌توان بدون ترس از تاثیر سوء ظروف بر خوراک در آنها درست کرد، زیرا اسید و باز روی آنها هیچ تاثیری ندارند.

بعضی از افراد این ظروف را روی حرارت بالا و شعله مستقیم اجاق گاز قرار می‌دهند، ولی باید بدانید که این روش کاملا اشتباه است. پیرکس حرارت را به خوبی، ولی به طور غیر یکنواخت منتقل می‌کند، بنابراین باید دقت کرد که این ظروف با المنت‌های برقی و حرارت بسیار زیاد به صورت مستقیم تماس نداشته باشند، بلکه در مایکروویو یا اجاق گاز به شکلی غیر مستقیم حرارت ببینند.

ظروف بلوری:

 

ظروف بلوری مشکلی برای سلامتی ایجاد نمی کنند و به راحتی آلوده نمی شوند. از بدنه و خارج از ظروف هم به محتویات داخل ظروف دید کافی وجود دارد که اینها از محاسن این ظروف است. اما هنگام استفاده از این ظروف به خاطر داشته باشید که نباید آنها را روی حرارت مستقیم قرار دهید. همچنین این ظروف نباید در معرض شوک حرارتی قرار گیرند یعنی نباید آنها را بلافاصله سرد و یا گرم کرد. برای شستشو می توان در آب ولرم به همراه انواع شوینده ها استفاده کرد. اگر لب پَر شوند، موجب تجمع میکروب ها می شوند و دیگر نباید مورد استفاده قرار گیرند.

 

ظروف چینی:

ظروف چینی یکی از سالم ترین ظروف خوراک خوری هستند. در حقیقت این ظروف لعاب دار هستند و تا زمانی که ظرف آسیب فیزیکی ندیده باشد، مقاوم

است و به محض لب پر شدن، بهتر است از استفاده آن خودداری شود.

در شستشوی ظروف چینی بهتر است از سفیدکننده ها و اجسام خشن مانند سیم ظرفشویی استفاده نشود تا جلای لعاب از بین نرود. چینی ها بر خلاف جنس هایی مانند بلور در تماس با خوراکی داغ زود داغ نمی شوند و همچنین با سرد و گرم شدن به راحتی نمی شکنند.

ظروف شیشه‌ای و چینی، بهترین ظروف برای نگهداری و خوردن مواد خوراکی هستند.به دلیل اینکه پدیده مهاجرت در صنایع خوراکیی از ۲ زاویه قابل بررسی است؛ اول، ورود ترکیب‌های مختلف از ظروف به مواد، خوراکی، (مثلا در اثر ریختن مواد اسیدی و ترش در ظروف مسی، مس به ماده خوراکی نفوذ می‌کند و باعث مسمومیت می‌شود.) دوم، وارد شدن ترکیب خوراک به داخل ظرف که اهمیت چندانی ندارد و باعث مسمومیت نمی‌شود. در بین تمام محصولات موجود در بازار، کمترین پدیده ورود ترکیب‌های ظرف به خوراک و از خوراک به ظرف در ظروف شیشه‌ای و چینی رخ می‌دهد و به همین دلیل این ظروف را ظروف ایمن‌تری برای نگهداری مواد خوراکیی می‌دانیم.

 

ظروف لعابی یا سفالی

ظروف سفالی، از گذشتگان مان برای ما به ارث مانده است. این ظروف به دلیل زیبایی و باورهایی مبتنی بر بی‌ضرر بودن آنها طرفداران خاص خودش را دارد، اما این

باور که این ظروف بی‌ضرر است،‌ کاملا غلط است.

ظروف سفالی بدون لعاب برای نگهداری یا پخت خوراک مورد استفاده قرار نمی گیرند، چون دارای خلل زیادی می باشند که سبب نفوذ و باقی ماندن خوراک در آنها می شود. اما در حال حاضر برای از بین بردن سطوح ناصافش،‌ این ظروف را رنگ کرده و وارد بازار می‌کنند. اگر پایه رنگ هایی که برای این ظروف به کار می رود، حاوی فلزات سنگین مثل سرب باشد، استفاده از آنها برای سلامتی مضر است و باعث کند ذهنی، افسردگی و بعضی مسمومیت های درازمدت دیگر می شود.

ظروف لعابی زرد و سبز رنگ که در قدیم از آنها استفاده می شد، بهترین نوع این ظروف برای پخت و پز و نگهداری خوراک هستند. ظروف سرامیکی هم نوعی از ظروف سفالی می باشند که

اگر از لعاب مناسبی برای آنها استفاده شده باشد، هیچ مشکلی برای پخت و پز ندارند.

ظروف چوبی

ظروف چوبی به دلیل ضریب انتقال حرارت بسیار پایین در پخت، کاربرد زیای دارند ولی به دلیل بافت متخلخل، عملاً امکان شستشو یا ضدعفونی صحیح آنها وجود ندارد، بنابراین باید از ظروف

چوبی صاف و صیقلی که آسیب فیزیکی ندیده‌اند، دچار سوختگی نشده‌اند و دارای درز و شکاف نیستند، استفاده کرد.

 

ظروف سنگی

در حال حاضر ظروف سنگی بیشتر جنبه تزئینی پیدا کرده است، ولی هنوز هم موارد استفاده از آنها مشاهده می شود. ظروف سنگی یکی از بهترین ظرف ها برای تهیه ی خوراک است که متاسفانه امروزه خیلی کم از آن ها ا ستفاده می شود. با ظروف سنگی می توان بهترین خوراک ها را طبخ کرد ، خصوصا خوراک های گوشتی ، مانند انواع خورشت و آب گوشت.

ظروف سنگی برای تهیه ی این گونه خوراک ها بسیار مناسب است و خوراک در کمترین زمان (حدود دو تا دو ساعت و نیم که واقعا زمان کمی است) با حرارت ملایم طبخ می شود ، و مهمتر از آن ، خوراک درآن ها بسیار خوش مزه می شود. بهترین نوع این ظروف سنگ های سیاه بدونه رگه های سفید است. در ضمن ظروف سنگی با هیچ نوع از مواد خوراکی ترکیب نمی شود. هر چند این ظروف در حال حاضر چندان مورد استفاده قرار نمی گیرند. این ظروف از نظر بهداشتی سالمند و تغییر در خوراک ایجاد نمی کنند.

 

ظروف استیل فولاد ضد زنگ که در ایران آن را با نام مختصر استیل می شناسیم از ترکیب آهن و فلزات دیگر ساخته شده اند و بسیار با دوام و در مقابل فرسودگی مقام اند.نگهداری ظروف استیل نسبت به انواع آلومینیومی و مسی ساده تر است زیرا به ساییدن و برق انداختن نیاز ندارند.این ظروف زنگ نمیزنند اما رسانای خیلی خوبی نیستند و حرارت را به طور یکنواخت منتقل نمی کنندبه همین دلیل هنگامی که بر روی شعله مستقیم قرار می گیرند بعضی قسمت های آن داغ تر می شوند و خوراک را باید مرتب در آنها به هم زد تا یکنواخت حرارت ببیند.بری انتقال بهتر گرما در

بعضی از انواع جذدیدتر این ظروف یک صفحه از جنس مس یا آلومینیوم در زیر ظرف قرار داده شده ست.

بعضی از کارشناسان عقیده دارند ظروف استیل بهترین نوع ظروف برای پخت خوراک هستند . بهترین ظرف برای پخت مواد خوراکی حاوی آهن (مثل انواع گوشت ها) ظرف آهنی است؛ زیرا از ظرف یا قاشق آهنی مقداری جزیی آهن وارد خوراک می شود که می تواند در کنار آهن موجود، وارد بدن شده و تامین کننده نیاز روزانه ما باشد البته جذب آهن فلزی از طریق سیستم گوارش پایین است. اما همان اندازه آهنی که از این طریق وارد خوراک ‌می‌شود و جذب می‌شود، نکته مثبتی در استفاده از این ظروف است. .البته ما ظرفی نداریم که به طور خالص از جنس آهن باشد؛ چون در این صورت، ظرف زنگ می زند و نمی توان از آن استفاده کرد. اگر چنین ظرفی وجود داشته باشد هم ظرف استیل است که در اصل آهنی بوده و روی آن با روکشی پوشیده شده است. بزرگ ترین مشکلی که این قبیل ظروف دارند، این است که خوراک به آنها می چسبد و در صورت سرخ کردن خوراک، ظرف می سوزد. بنابراین بهتر است طبخ خوراک به شکل آب دار در این ظروف انجام شود.برای تولید ظروف نچسب استیل،روش خاصی برای ایجاد یک رویه زبر روی فلز به کار می رود تا روکشی که خاصیت نچسب دارد بر روی آن قرار گرفته و به خوبی محکم

شود.

اما باید توجه داشت که از نگهداری خوراک های اسیدی(گوشت،گوجه فرنگی،آلو،چغندر و…) و نمکی برای مدت طولانی در ظروف استیل، خودداری شود.

چدن

چدن بسیار سنگین است و رسانای حرارتی ضعیفی به شمار می رود اما حرارت را در خود نگه داشته و آن را به طور یکنواخت پخش می کند.

در هنگام پخت و پز مقداری از مواد ظروف چدنی ممکن است وارد خوراک شوند البته این مواد از قابلمه جدا نمی شوند بلکه مواد خوراکیی هنگام پختن در مجاورت با قابلمه،خواص آن مواد را به خود می گیرند مگر اینکه قبل از پخت و پز تمام سطح داخلی آن با کمی روغن چرب شود و ظرف به مدت دو و نیم ساعت در فر یا بر روی اجاق قرار بگیرد.طبعا ظروف چدنی لعابدار به چنین کاری نیاز ندارند.

 

ظروف تفلونی:

پیدایش ظروف تفلون به سال ۱۹۳۸ باز می گردد.این ماده یک پوشش مقاوم به حرارت و الکتریسیته می باشد که در حقیقت پوششی به روی ظروف آهنی است. نوع و ضخامت پوشش تفلون در کارآیی آن بسیار مهم است.

مطالعات و تجربیات زیادی در زمینه آسیب حیوانات و خصوصا پرندگان در اثر استنشاق بخارات حاصل از گرم شدن تفلون وجود دارد.

از جمله در تحقیقی که در آمریکا انجام شده، نشان داده شده است که وقتی دمای ظروف تفلون، از حد معینی بالا برود، در اثر تجزیه لایه پوشاننده آن، حدود ۱۵ نوع ذره بخار سمی آزاد می شود. در تحقیقات انجام گرفته، مشخص شده که یکی از مواد سرطان زای موجود در ظروف تفلون، در موش ۴ نوع سرطان شامل سرطان کبد، پانکراس، سینه و بیضه ایجاد می کند. بر همین اساس می توان احتمال داد که استفاده دراز مدت از این ظروف و مواجهه زیاد با این ماده در انسان نیز چنین اثرات سوئی داشته باشد. هرچه ظروف با پوشش تفلون، گرم تر شود، احتمال آزاد شدن بخارات سمی از آنها بیشتر است. از سوی دیگر تحقیقات علمی ثابت کرده است که هر چه سن ظروف، کمتر، یا به عبارتی ظرف، نوتر باشد، در صورتی که حرارت زیادی به ظرف خالی داده شود، تاثیرات سوء آن بیشتر است. نکته مهم دیگر این است که باید از بازسازی ظروف تفلون، جدا خودداری کرد، چون نوع ماده مصرفی و نحوه کار مورد تایید وزارت بهداشت نیست بنابراین باید از استفاده از ظروف تفلونی که لایه داخلی آنها آسیب دیده اجتناب کرد و نباید این ظروف را مجددا بازسازی کرد. برای شستشوی این ظروف حتما از ابر استفاده کنید و قاشق فلزی را هم به ته ظرف تفلونی نکشید و برای این کار از قاشق های تفلون یا چوبی استفاده کنید.

در مورد ظروف تفلون توجه به این نکته ضروری است که تنها ظروفی که در کارخانه هایی با مجوز پروانه ساخت از وزارت بهداشت تولید می شوند، استاندارد و بهداشتی هستند.

طبق نظر کارشناسان کارخانه ظروف تفلون،اگر تفلون مرغوب بلعیده شود،بدون هیچ اثر سوئی بر بدن ،دفع می شود.

ظروف تفلون یا نچسب با توجه به راحتی شستشو برای پخت و پز مناسب است اما اگر در نگهداری این ظروف دقت نکنید، نتیجه عکس است.برایشستشوی این ظرف از ابر استفاده کنید و در ضمن بهتر است از پودر های شوینده استفاده نکرده و به مایع ظرفشویی بسنده نمود.

ظروف تفلونی که با استفاده نادرست خش‌دار شده‌اند، سبب ترکیب مواد شیمیایی ساخته شده در این ظروف با ترکیبات خوراک شده و سرطان‌زا محسوب می‌شوند چون در ظروف تفلون از فلزی به نام کادمیوم استفاده می‌شود که از فلزات سنگین است و در ظروف تفلونی که دچار خراش‌هایی در اثر شستشو یا کشیدن قاشق یا غیره شده‌اند، فلز کادمیوم وارد خوراک شده و عوارضی احتمالی مانند سرطان را پدید می‌آورد پس قاشق فلزی را به ته ظرف نکشید و برای این کار از قاشق تفلون یا چوبی استفاده کنید.

بین ظروف شیشه‌ای یا همان پیرکس و ظروف تفلون از این جهت که به راحتی قابل شستشو هستند شباهت زیادی وجود دارد.اما حسن ظروف پیرکس به نسبت ظروف تفلون سلامت همیشگی آنهاست چون مواد اسیدی یا بازی روی ظروف شیشه‌ای تاثیری نمی‌گذارد و از طرفی با حرارت و دمای بالا هم یونی از شیشه آزاد نمی‌شود، برای پخت و پز بسیار مفید هستند.

سیلارگان

فولاد با روکش سرامیک و ترکیبات نقره می باشد.چند لایه بسیار محکم و مقاوم در برابر حرارت بالا و سرامیک صنعتی با هسته فلزی فرو مغناطیسی ذوب شده در حرارت ۸۶۰ درجه سانتیگراد و به شکل یک ترکیب جدانشدنی قالب شده اند.

این سیلارگان فوق العاده سخت،ضد خش و ضد خراش،ضدساییدگی و در نتیجه بسیار مقاوم و نچسب را می سازد.بر عکس سایر مواد سرامیکی،سرامیک سطح خارجی ظروف بسیار صیقلی و براق می باشد و از مواد خنثی ای است که با مواد خوراکی ترکیب نمی شود و کاملا مناسب و بهداشتی است.

سطح بسیار براق سیلارگان بسیار آسان تمییز می شود و برای استفاده در پخت و پز در آشپز خانه های مدرن امروزی ایده آل می باشد.

استحکام بالا،یکپارچگی با هسته مرکزی استیل و سطح صیقلی بهترین ظروف برای نگهداری مواد خوراکیی و توزیع حرارت برای پخت و پز را ایجاد می کند.

سیلارگان برای استفاده روی هر نوع اجاقی(گازی،برقی،تابشی و…)مناسب است.

ظروف ساخته شده از سیلارگان فاقد نیکل می باشد به همین جهت برای افرادی که آلرژی دارند بسیار مناسب و ضروری می باشد.به علاوه ،سیلارگان اولین ظروف پخت و پز آنتی باکتری در جهان می باشد.پس ظروف سیلارگان نه تنها برای آشپزی عالی هستند بلکه برای سرو و نگهداری خوراک در آنها هم مناسبند.

ظروف تیتانیوم

فلز تیتانیوم به علت دارا بودن نقطه ذوب ۳۰۳۵ درجه فارنهایت در مقایسه با فولاد و آلومینیوم که نقطه ذوب آنها بین ۱۰۰۰ تا ۱۶۰۰ درجه فارنهایت می باشد، در حفظ گرما و انرژی مناسب تر عمل می کند. تیتانیوم موجود در این ظروف با سرعت دو برابر سرعت صوت بر روی پوشش داخلی و بیرون آنها پاشیده شده است.ظروف آشپزی تیتانیوم ضد خش است و اگر در صورت سهل انگاری خط بیفتد، در اثر حرارت بالا و به مرور زمان ترمیم می شود.

ظروف آشپزی تیتانیوم دارای سطح سرخ کننده مقاوم در برابر ساییدگی بوده و با نیازهای آشپزخانه خانگی و جرقه ای مدرن سازگار هستند. پخت خوراک بدون آب وروغن، شست وشوی آسان، کاهش زمان پخت به نصف، کاهش مصرف انرژی و حفظ مواد مغذی، آنزیم ها و طعم خوراک از دیگر ویژگی های این ظروف است.

ظروف رویی؛ یا روحی

اگر از طرفداران استفاده از ظروف رویی برای پخت و پز خوراک هستید حتما سعی کنید ظروف رویی اصل را بخرید.

به اعتقاد رئیس انجمن علمی خوراک و تغذیه اگر ظرفی واقعا از جنس روی باشد می‌تواند باعث خروج یون‌های روی از ظرف و ورود آن به خوراک شود که مفید است و باعث جبران کمبود روی در بدن می‌شود. اما برخلاف تصور عموم اغلب ظروفی که به عنوان رویی در بازار وجود دارند از آلومینیوم ساخته می‌شوند. این در حالی است که آزاد کردن یون آلومینیوم در خوراک،

سبب انتقال این یون‌ها به بدن می‌شوند و در درازمدت می‌تواند عوارضی را در بدن به وجود آورد و برای سلامت انسان هم ضرر دارند.

ظروف گالوانیزه با روی نیز نباید در تماس با مواد خوراکیی اسیدی مرطوب و آبکی قرار گیرند. این ظروف تنها می‌توانند در تماس با مواد خوراکیی خنک و مواد خوراکیی اسیدی استفاده شود.

ظروف آلومینیومی

ظروف آلومینیومی سبک هستند و به خوبی گرما را انتقال می دهند، بیشتر از نیمی از ظروف پخت و پز که امروزه به کار برده می شوند ظروف آلومینیومی سبک هستند.

انواع ظروف آلومینیومی : آلومینیوم ساده آلومینیوم بعد از مس، بهترین ناقل حرارتی است اما می تواند با مواددخوراکیی واکنش انجام دهد. در این ظروف ضخامت عاملی تعیین کننده است و هرچه ضخامت ظرف بیشتر باشد، حرارت بهتر تقسیم می شود و از طرفی ظرف در اثر داغ و سرد شدن مداوم، شکل خود را از دست نمی دهد.

آلومینیوم آنودیزه (قطبی) شده :این ظروف از جنس آلومینیومی هستند که در طی مراحلی به صورتی در می آید که ضد خش و ضد خوردگی شده و به علاوه می توان آن را به رنگهای مختلف تولید کرد. این ظروف سریعتر و یک نواخت تر داغ می شود. این ظروف دو برابر محکم تر از ظروف استیل هستند اما رنگ آنها با مواد شوینده مخصوص ماشین ظرفشویی از بین می رود. به همین دلیل تولیدکنندگان این ظروف، شستشو با دست را توصیه می کنند.سطح این ظروف نچسب نیست و بدون استفاده از روغن، موادخوراکیی به ته آن می چسبد

مراقب باشید شاید همه گیر بودن ظروف آلومینیومی شما را به تعجب وادارد که با وجود عوارض سوئی که ایجاد می کند چطور این ظروف همه جا به کار می رود؟ این هم از مواردی است که آلودگی در بطن خانه های ما رسوخ کرده و ما از آن غافل هستیم و به سادگی از کنار آن می گذریم.

نگهداری مواد خوراکی ترش اسیدی یا شور در ظروف آلومینیومی و یا طبخ خوراک در این ظروف موجب خروج آلومینیم از ظرف و ورود آن به خوراک می‌شود. همچنین تهیه مواد ترش نظیر ترشی، خورشت‌های ترش، ‌شربت ترش آلبالو در ظروف روی سبب آزاد شدن آلومینیوم و ورود آن به خوراک می‌شود.

زمانی تصور می شد که ظروف آشپزی آلومینیومی می توانند در ایجاد بیماری آلزایمر موثر باشند اما جدیدترین تحقیقات در اداره کل داروها و موادخوراکیی (FDA) این امکان را رد کرده است.

یبوست، اختلالات گوارشی و پوکی استخوان از مهم‌ترین عوارض ناشی از مصرف آلومینیوم است. نتایج یک تحقیق داخلی بر روی ظروف آلومینیومی نشان می‌دهد که در اثر پخت خوراک در این ظروف، یون‌هایی آزاد و به خوراک اضافه می‌شوند که موجب بروز بیماری‌هایی مانند راشیتیسم و عوارضی همچون غش، کم‌خونی مفرط و اختلال در هنگام راه‌رفتن می‌شود.

برخی نظریه‌ها نیز حاکی از این است که جوش آوردن آب در کتری‌های آلومینیومی‌ ‌می‌تواند موجب بروز بیماری‌هایی همچون‌ زخم معده، ‌کولیت،‌ خشکی دهان، یبوست ‌و تغییر رنگ زبان شود.

همچنین استفاده از اسیدهای خوراکی مثل سرکه، آبلیمو و آبغوره در خوراک موجب افزایش آزاد شدن یون‌ها می‌شود

. ‌ ‌جالب است بدانید اگر سبزی‌های برگی شکل و خوراکهای اسیدی یا نمکی (همچون گوجه فرنگی، مرکبات و ریواس) در ظروف آلومینیومی قرار داده شوند، بیشترین میزان آلومینیوم را به خود جذب می‌کنند و سبب می‌شوند آلومینیوم به مقدار زیاد وارد خوراک شود. همچنین موجب می‌شوند روی این ظروف حالت سوراخ‌سوراخ به خود بگیرد. .

پختن خوراکهای اسیدی، نمکی یا قلیایی در ظروف آلومینیومی می‌تواند موجب سیاه شدن این ظروف شود، البته تغییر رنگ و لکه‌دار شدن این ظروف روی کیفیت پخت خوراک تاثیری ندارد. برای‌ ‌برطرف کردن رنگ یا لکه، غوطه ور کردن ظرف در محلول آب و آب لیمو یا سرکه مفید‌ ‌است‌.

در بعضی مناطق، آب حاوی موادمعدنی و قلیا بوده که ممکن است روی سطح ظروف آلومینیومی رسوب کند.

برای جلوگیری از وارد شدن آلومینیوم به خوراک، باید از نگهداری مواد خوراکیی در‌ ‌ظروف آلومینیومی پوشش داده نشده اجتناب کرد. . به گفته متخصصان ظروف آلومینیومی فقط برای نگهداری مواد خشک مناسب هستند و استفاده از ظروف لعابی و تفلون استاندارد جایگزین مناسبی برای طبخ خوراک است بنابراین توصیه می شود ظروف مناسبی مانند شیشه ای (پیرکس) را که مناسب ترین ظروف موجود در بازار هستند جایگزین ظروف مذکور کنید.

افرادی که هرروز از ظروف آلومینیومی پوشش داده نشده برای پخت و پز و‌ ‌نگهداری مواد خوراکیی خود استفاده می‌کنند، تقریبا ۵.۳ میلی گرم آلومینیوم را در هر روز وارد‌ ‌بدن خود می‌کنند. هر چه خوراک بیشتر در این ظروف پخته یا نگهداری شود، مقدار آلومینیوم وارد شده به آن هم بیشتر می‌شود. البته سازمان بهداشت جهانی تخمین زده است که‌ ‌بزرگسالان می‌توانند بیشتر از ۵۰ میلی گرم آلومینیوم را در روز بدون خطر هیچ ضرری‌ ‌دریافت کنند، زیرا بسیاری از داروهای معمول حاوی آلومینیوم هستند، مثلا یک عدد قرص‌ ‌آنتی اسید حاوی ۵۰ میلی گرم و یک عدد قرص آسپیرین حاوی ۱۰ تا ۲۰ میلی‌گرم آلومینیوم است.

تشخیص آلومینیوم از روی برای مردم عادی مشکل است ولی با انجام یک آزمایش ساده براحتی می توان این دو فلز را از یکدیگر تمیز داد. یک قطره از محلول سولفات مس روی فلز روی تاثیر می گذارد و سطح آن را سیاه می کند.لذا با این آزمایش می توان به راحتی دو فلز روی و آلومینیوم را از یکدیگر تمیز داد.البته این سیاهی به سادگی از بین می رود.

ظروف مسی

‌بسیاری از آشپز های حرفه ای،ظروف مسی را انتخاب می کنند زیرا مس بهترین رسانای حرارت بوده و سریع گرم می شود.اما ظروف مسی گران قیمت هستند و به رسیدگی و صیقل کاری نیاز دارند.

کارشناسان معتقدند در طبخ خوراک از ظروف مسی هم نباید استفاده کرد. نرم بودن فلز مس و ورود آن به خوراک باعث می‌شود که در طولانی‌مدت فرد دچار مسمومیت شده و مس اضافی روی احشاء و اندام داخلی بدن اثرات سوئی بگذارد.

البته ظروف مسی در صورتی از بهترین نوع ظروف پخت خوراک محسوب می شوند، که با قلع یا فولاد ضد زنگ یا نیکل پوشیده شده باشند. اگر ظروف مسی به شکل مناسبی پوشیده نشده باشند و یا از مواد حاوی سرب برای قلع اندود شدن، استفاده شده باشد، این عنصر می تواند پس از ورود به خوراک، در دراز مدت سبب ایجاد مسمومیت شود. در صورتی که ظروف مسی، پوشیده نشده باشد، ورود یون مس به خوراک در طولانی مدت، سبب تاثیر نامطلوبی بر احشاء و اندام داخلی بدن شده و ذخیره شدن آن در کبد به مرور به از کار افتادن این عضو و در نهایت مرگ ، کمک می کند.

به همین دلیل آن را با فلزی دیگر مثل قلع می پوشانند. بنابراین باید در هنگام شستشو احتیاط کرد که این لایه از بین نرود یا خش بر ندارد و این ظروف را هرگز نباید در ماشین ظرفشویی قرار داد و باید آنها را بعد از شستن بلافاصله خشک کرد. از سوی دیگر مواد اسیدی یا خوراکهای ترش، سبب از بین رفتن لایه رویی ظروف مسی می شود بنابراین هر چند وقت یکبار، باید این ظروف، قلع اندود شود.

ظروف ملامینی:

در حال حاظر ظروف ملامین چندان مورد استفاده قرار نمی گیرند .این ظروف باید دارای مُهر استاندارد یا پروانه ساخت از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی باشند، در غیر این صورت احتمال دارد که از کربنات کلسیم در تهیه آن استفاده شده باشد که کاملاً خطرناک است. ظروف ملامین تقلبی اغلب در واحد حجم دارای وزن کمتری هستند یعنی سبک ترند. جهت برّاق بودن ظروف ملامین از پوششی به نام «گلیزر» استفاده می شود که مانند لعاب عمل کرده و باعث براقیت ظرف می شود. بدیهی است در صورت مناسب نبودن گلیزر یا استفاده طولانی مدت ممکن است این پوشش آسیب ببیند. . لعابی که برای محافظت روی ملامین پوشانده می شود، بسیار نازک است. بنابراین باید مانع از بین رفتن آن شد تا میکروب وارد ظرف نشود. به دلیل نفوذ میکروب،استفاده از ملامین های ترک دار و کهنه توصیه نمی شود.

ظروف ملامین را نباید با اجسام خشن مانند سیم ظرفشویی شست، چون خش برمی دارند. همچنین هنگام بریدن میوه باید مراقب باشید تا چاقوی تیز با ظروف برخورد نکند و باعث از بین رفتن لعاب محافظ نشود که در این صورت میکروب ها به راحتی به ظروف نفوذ می کنند و در نوبت های استفاده بعدی موجب آلودگی خوراکها می شوند. همچنین مرور زمان ممکن است باعث از بین رفتن کیفیت این ظروف و یا لب پر شدن آنها شود.

ظروف ملامین تا زمانی که سطح آنها صاف و صیقلی باشد می‌توانند مورد استفاده قرار گیرند، در صورت ایجاد خش و ساییدگی در ظروف ملامین در اثر استفاده مکرر، این ظروف باید از رده خارج شوند، زیرا امکان بروز سرطان وجود دارد.

ملامین های رنگی برای سلامتی مضرند، چون به مرور زمان، رنگ های آنها وارد خوراک می شوند­. اگر فرآیند تولید این ظروف، علمی و اصولی باشد، مشکلی برای سلامتی افراد به وجود نمی آورد و اگر این ظروف، سالم باشد و لعاب آنها هم از بین نرفته باشد، خوراکهای ترش و اسیدی هم نمی توانند تاثیری بر آن داشته باشند.

ظروف سیلیکونی

این ظروف محصولات جدیدی هستند که بیشتر به عنوان قالب استفاده می‌شوند و در مایکروویو، فر و فریزر قابل استفاده هستند. بر خلاف ظروف فلزی حرارت را جذب نکرده و تمام حرارت را به خوراک منتقل می کنند . این ظروف در دمای 0F 50-40 قابل استفاده هستند. شستشوی این ظروف به راحتی امکان پذیر است.

بطری ها

معمولا جنس این بطری‌ها از ‌pvc‌ (پلی کلرووینیل( است .

گهگاه دیده می شود خانواده ها پس از خالی شدن بطری پلاستیکی نوشابه، از آن برای نگهداری آب، آب لیمو و سرکه استفاده می کنند.

از بطری‌های جهت نگهداری روغن‌های خوراکی، نوشابه‌ها و آب معدنی استفاده می‌شود و اینها قرار نیست منجمد شود و نهایتا می‌بایست در شرایط سرد نگهداری شوند.

در این ظروف پدیده مهاجرت (ورود ترکیبات شیمیایی از ظرف به ماده خوراکی)، جذب (جذب بعضی ترکیبات ماده خوراکی توسط ظرف بسته بندی) و نفوذپذیری (نسبت به گازها) به تدریج افزایش می یابد و کیفیت ماده خوراکی را کاهش می دهد.

این بطری ها برای نگهداری مواد و مایعاتی که حالت اسیدی یا بازی (قلیایی) دارند، مناسب نیست. پلیمرها یا مواد اولیه پلاستیک ها متشکل از زنجیره موکلولی بسیار بزرگی از هیدروژن و کربن هستند، و گروه های کربوکسیلی و هیدروکسیلی این بطری ها به مرور زمان با ترکیب شیمیایی ماده خوراکی داخل بطری (مثل سرکه و آبلیمو) واکنش نشان می دهند و باعث تغییر طعم و خواص ماده مذکور می شوند و بنابراین از نظر بهداشتی مصرف این ماده صحیح نیست.

همچنین این بطری ها به مرور خاصیت نفوذ ناپذیری در مقابل گاز را از دست می دهند و بنابراین مواد درون آنها مثل نوشابه ها هم گاز خود را از دست می دهند و نیز گلاب چون اسانس آن کمتر از ۴ درصد است در طی حدود یک هفته تمام اسانس آن که یک ماده فرار است تبخیر و از ظرف خارج می شود

بنابراین گلاب ویژگی بسیار مهم خود یعنی عطرش را از دست می دهد.

استفاده از این نوع بطری ها را برای آب و به ویژه آب معدنی بی خطر است اما چون آب های معمولی و شرب دارای املاح زیادی است ممکن است پس از مدتی املاح موجود با ظرف پلیمری واکنش های شیمیایی انجام دهد و سبب کدر شدن رنگ شفاف بطری شود که در این صورت مصرف این ظروف پلیمری برای نگهداشتن آب برای مدت طولانی مناسب نیست و غیربهداشتی محسوب می شود و اگر آب بیش از ۶ ماه در این ظروف نگهداری شود آلوده می‌شود بنابراین باید از استفاده مکرر این ظروف برای نگهداری آب در یخچال خودداری کرد. تاثیر شرایط محیطی بر این بطری ها اثر دارد و گرما واکنش بین محتویات بطری و جداره آن را افزایش می دهد همچنین باعث انتقال ترکیباتی از بدنه بطری به درون مواد داخل آن می شود و در نتیجه تغییر خواص، افت کیفیت و یا فساد آن را به همراه دارد.

ظروف یک بار مصرف و پلاستیکی

این روزها استفاده از ظروف یک بار مصرف بسیار متداول شده است. آبمیوه و بستنی‌فروشی‌ها، پیتزافروشی‌ها و حتی سلف‌ سرویس‌ها در ادارات و دانشگاه‌ها به وفور از این ظروف استفاده می‌کنند. حتی عده‌ای هنگام پخش خوراکی نذری و یا حتی در میهمانی‌هایشان از ظروف و لیوان‌های رنگی یک بار مصرف استفاده می‌کنند.

به طور کلی پلاستیک‌ها، پلیمرهایی هستندکه از سنتز مواد اولیه‌ای به نام مونومر تهیه می‌شوند. مونومرها مواد سمی و برای سلامت انسان مضر هستند در حالی که پلیمرها خنثی هستند و مشکلی ندارند. اما اشکال کار اینجا است که معمولا در فرآیند تهیه پلیمرها مقداری مونومر باقی می‌ماند. اگر این فرآیند اصولی و مطابق استانداردهای لازم صورت گرفته باشد، مشکلی برای سلامت افراد به وجود نمی‌آورد. برای همین در استفاده از پلاستیک‌ها به عنوان ظروف خوراک باید بسیار محتاط بود و در ضمن به هر نوع پلاستیکی نباید مجوز بسته‌بندی مواد خوراکیی داده شوداز سوی دیگر کارشناسان توصیه می‌کنند از نگهداری خوراک های داغ و چرب در ظروف پلاستیکی اجتناب کنید، چرا که بر اثر نفوذ خوراک ها به خصوص روغن‌ها، سطوح این ظروف به محیطی مناسب برای رشد انواع میکروب‌ها تبدیل می‌شود که این خود می‌تواند موجب آلودگی خوراک ها گردد.

اما بنابر اعلام وزارت بهداشت، استفاده از لیوان‌های یک بار مصرف از جنس پلی‌استایرن که بی‌رنگ و شفاف هستند، برای نوشیدنی‌های داغ مثل قهوه و چای مجاز نیست و باعث ایجاد عوارض در انسان می‌شود. همچنین ظروف یک بار مصرف فرم‌دار سفید‌رنگ که از جنس پلی‌استایرن هستند نباید برای مواد خوراکی خیلی داغ مثل پیتزا با دمای ۱۴۰ درجه سانتی‌گراد استفاه شوند. این اطلاعیه ‌می‌افزاید: استفاده نابجا از ظروف پلی‌اتیلن می‌تواند موجب آزادشدن مواد آلی و ترکیبات شیمیایی موجود در دیواره ظروف و ورود آنها به داخل مواد خوراکی شود که مصرف آنها برای سلامتی مضر است.

ریختن خوراکی گرم در ظروف یک بار مصرف، باعث بروز سرطان در انسان‌ می‌شود.در ساخت ظروف یک بار مصرف، به منظور جلوگیری از شکنندگی ظروف، از مواد پلاستی لایزر که دارای پایه‌‌فنون‌ها هستند، استفاده می‌شود. بنابراین اگر درون این ظروف آب جوش یا خوراکی داغ مانند آش ریخته شود، این مواد حل شده وارد بدن می‌شود که به دلیل داشتن ترکیبات خاص منجر به بروز سرطان‌های مختلف می‌شود. این خاصیت به خصوص در مورد ظروف یکبار مصرف شفاف که درصد بالاتری از مواد سرطان‌زا را دارا هستند و در جامعه کاربرد بیشتری هم دارند، بسیار حائز اهمیت است. با توجه‌ به‌ افزودن‌ موادی‌ جهت‌ شفافیت‌ ظروف‌ یکبار مصرف، لذا به‌ لحاظ‌ شکل‌ ظاهری‌ نمی‌توان‌ قضاوت‌ کرد که‌ این‌ ظروف‌ برای‌ مصرف‌ نوشیدنی‌های‌ گرم‌ یا سرد مناسب‌ هستند.

پلیمر پلی استارین که از آن در ساخت لیوان های یک بار مصرف شفاف یا ظروف خوراکیی فوم مانند استفاده می شود مناسب خوراک یا نوشیدنی هایی هستند که حرارت آن پایین تر از ۴۵ درجه سانتی گراد است. با ریختن‌ مواد داغ‌ این‌ پیوند شکسته‌ و مونومر استایرن‌ که با پیوند ضعیفی‌ به‌ زنجیره‌ اصلی‌ متصل‌ است‌ وارد مواد خوراکیی‌ و یا نوشیدنی‌ گرم‌ می‌شود که‌ اثرات‌ آن‌ به‌ خوبی‌ اثبات‌ شده‌ است.

مطالعات‌ زیادی‌ سمیت‌ و سرطانزایی‌ کبدی‌ مونومر استایرن آزاد شده‌ از ظروف‌ یکبار مصرف‌ را ثابت‌ کرده‌اند، با توجه‌ به‌ آزاد شدن‌ ماده‌ سمی‌ از ظروف‌ یکبار مصرف، مخاطرات‌ متعددی‌ سلامت‌ افراد را تهدید می‌کند. ، چون در دماهای بالاتر از این درجه حرارت، منومر استارین آزاد شده از ظرف وارد ماده نوشیدنی یا خوراکی می شود که به شدت خطرناک است.

همچنین از پلی پروپیلن ظروف پلاستیکی سفید رنگ و شکننده ای ساخته شده است که تا دمای ۸۰ درجه را می تواند تحمل کند ولی در این دما از ظروف مزبور نیز ترکیبات منومری به نوشیدنی یا خوراکی گرم از جمله چای مهاجرت می کند که هر چند مشکل بهداشتی ندارد ولی می تواند روی طعم چای و خوراک تاثیر بگذارد. هنگام استفاده از ظروف رنگی احتیاط بیشتری لازم است. جنس

ظروف یک بار مصرف به گونه‌ای است که توانایی نگهداری رنگ را ندارند و هنگام تماس با چای یا خوراکی داغ رنگ حل می‌شود و یک لایه از آن وارد خوراک یا چای شما می‌شود و صد البته کسی خوردن رنگ را توصیه نمی‌کند!

علاوه بر انواع پلاستیک‌هایی که به عنوان ظروف یک بار مصرف در سرو چای یا خوراک مورد استفاده قرار می‌گیرند، دسته‌ای دیگر از این مواد به عنوان ظروف آشپزخانه، ظروف نگهداری خوراک در یخچال، ظروف بسته‌بندی مواد خوراکیی به خصوص لبنیات مانند ماست و پنیر و همچنین بطری‌های آب معدنی استفاده می‌شوند.کارشناسان بهداشت محیط نیز به خانواده‌ها هشدار می‌دهند که از نگهداری لبنیات در ظروف پلاستیکی اجتناب کنند.لبنیات مانند پنیر یا ماست بهتر است در ظروفی که خود کارخانه برای آنها تهیه کرده است، نگهداری شوند. به دلیل اینکه ممکن است pH آنها پایین باشد و روی ظرفی که آن را داخلش می‌ریزید، اثر بگذارد و مشکلاتی را پیش بیاورد. به علاوه، ظرف به ظرف کردن محصولات لبنی ممکن است باعث انتقال آلودگی‌های میکروبی بیماری‌زا به آنها و کپک زدن هم بشود. سعی کنید محصولات لبنی را با حجم کم بخرید تا در یکی دو وعده آنها را مصرف کنید تا دیگر نگران چگونگی نگهداری از آنها نباشید!

مهم‌ترین نکته استفاده از ظروف پلاستیکی: مراقب باشید این ظروف از مواد پلاستیکی بازیافتی تهیه نشده باشند! معمولا ظرف‌های بازیافتی کدر و تیره هستند و نشانی هم از علامت استاندارد ندارند در هنگام استفاده از ظروف یک بار مصرف باید به علامت اختصاری که در کف ظرف حک شده است، توجه کرددر واقع مسئله‌ مهم‌ در تولید یکبار مصرف‌ نوع‌ ماده‌ مصرفی‌ آنها ست‌.

استفاده از ظروف پلی اتیلنیpe و پروپیلینیpp که به رنگ سفید هستند و عمدتا برای بسته بندی و نگهداری محصولات لبنی، روغن و سرکه به کار می‌روند، برای مواد خوراکی گرم و مرطوب مشکلی ندارد.

استفاده از ظروف پلی استایرنی فوم دار eps و ظروف پلی استایرنی سفید رنگ hip برای مواد خوراکیی گرم و مرطوب مشکلی ایجاد نمی‌کند، ولی برای نگهداری مواد خوراکیی داغ مثلا با دمای

۱۴۰ درجه سانتیگراد نامناسب است.

اگر در تهیه‌ این‌ ظروف‌ استایرن به‌ صورت‌ پلیمر استفاده‌ شده‌ باشد برای‌ نوشیدنی‌های‌ سرد و گرم‌ مناسب‌اند.

استفاده از ظروف پلی استایرنی شفافgpp تنها برای نوشیدنی‌های سرد مناسب است و برای مواد خوراکیی داغ مثل چای و قهوه توصیه نمی‌شوند

بسیاری‌ از ظروف‌ یکبار مصرف، از مواد بازیافتی‌ ساخته‌ می‌شوند که‌ آنها نیز سلامت‌ افراد را تهدید خواهند کرد ظروف‌ یکبار مصرف، بازیافتی‌ غیرقابل‌ مصرف‌ و مورد تایید نیستند ویک‌ مصرف‌کننده‌ با نگاه‌ به‌ ظاهر این‌ ظروف‌ قادر به‌ تشخیص‌ مواد سازنده‌ آن‌ نیست‌ لذا توصیه‌ می‌شود، حتی‌الامکان‌ از ظروف‌ سنتی‌ شیشه‌ای‌ و چینی‌ استفاده‌ شود .

 

بیشتر مردم فکر می‌کنند تمام ظروف به ظاهر پلاستیکی موجود در بازار، از جنس پلاستیک هستند اما در صنایع پلیمر، هر نوع پلاستیکی اسم خاصی دارد و برای مصارف خاصی تولید می‌شود.

ظروف پلاستیکی‌ای که در پشت یا کف آنها عکس یک قاشق و چنگال کوچک و نشانه Food Grade (مناسب برای خوراک) درج شده است، برای نگهداری مواد خوراکیی مناسب هستند.

ظروف پلاستیکی مخصوص نگهداری مواد خوراکیی باید کاملا صاف و صیقلی و بدون گوشه و زاویه باشند و درهای محکمی داشته باشند. اگر شکاف، ترک یا حتی خراش‌هایی داخل ظرف به وجود آمد، بهتر است از خیر استفاده از آن برای نگهداری مواد خوراکی بگذرید چون امکان نفوذ مواد خوراکی و میلیاردها میکروب حتی در خراش‌های کوچک ظروف هم وجود دارد که می‌تواند سلامت شما را به خطر بیندازد. اگر ظرف شما در اثر قرارگرفتن داخل مایکروفر یا دستگاه گرمکن یا حتی به مرور زمان، شکل و رنگ خود را از دست داد، آن را دور بیندازید و به فکر تهیه ظرف دیگری باشید. ظروف پلاستیکی گاهی به دلیل تغییر دما، ترکیب‌های سمی و سرطان‌زا آزاد می‌کنند بنابراین تغییر رنگ و شکل آنها باید حتما جدی گرفته شود.

ظروف یکبار مصرف گیاهی

همچنین ظروف گیاهی یکبار مصرف جایگزین بسیار خوبی هستند زیرا بازیافت ظروف یکبار مصرف پلاستیکی بسیار سخت است و مدت زیادی صرف می‌شود تا تجزیه شوند.

از سال سال ۱۹۷۰ به دلیل مشکلات مشکلات زیست محیطی و بهداشتی بسیاری از کشورهای جهان به استفاده از ظروف و فراورده‌های گیاهی روی اورده اند. در انگلستان و امریکا کیسه‌های کاغذی و گیاهی در فروشگاه‌های بزرگ جای خود را به کیسه‌های پلاستیکی داده است. همچنین مصرف لیوان های یکبارمصرف و ظرف‌های یکبار مصرف برای خوراکی های داغ ممنوع شده است.

این ظروف که از پلیمرهای گیاهی و از ذرات نشاسته موجود در گیاهانی نظیر ذرت یا سیب‌زمینی تهیه می‌شوند و هیچ‌گونه ماده مضر یا مخل سلامت افراد ندارند. این ظروف در طول چند ماه در خاک تجزیه شده و به حفظ محیط زیست کمک می‌کنند. هم اکنون در امریکا از نشاسته ذرت ظرف‌های یکبار مصرف تولید می کنند و در ایتالیا و انگلستان ازنشاسته سیب زمینی استفاده می کنند.

در حال حاضر در آلمان و ژاپن کیسه های گیاهی تولید شده که لباس آلوده بیمار را در آن قرار می دهند و بدون این که نیاز به تماس با دست و انتقالبیماری باشد، مستقیماً به ماشین لباسشویی بیمارستان منتقل می شود پس ازچند دقیقه کیسه حل شده و سپس لباس شسته می شود. کاربرد دیگری که اخیراًمورد توجه قرار گرفته در تولید اسباب بازی کودکان است که اسباب بازی هایساخته شده با پلیمر طبیعی پس از تماس با دهان برای سلامت آنها خطرناک نخواهد بود.

اما متاسفانه فرهنگ استفاده از ظروف یکبار مصرف هنوز در ایران جا نیفتاده است. در ایران چند تولیدکننده به تولید ظروف یکبار مصرف گیاهی می‌پردازند اما به دلیل کمبود تقاضا قیمت ظروف گیاهی گرانتر(۲تا ۳ برابر) از ظروف یکبارمصرف پلاستیکی است. ولی با این حال ارزش آنها در حفظ سلامت و محیط زیست بسیار بالاتر از قیمت آنهاست.

ساخت پلاستیک های خوراکی و زیست تخریب پذیر از آب پنیر و ذرت از جمله تحقیقات انجام شده در کشور بوده است و فیلم های خوراکی زیست تخریب پذیر از زئین ذرت و آب پنیر تهیه شده است. همچنین از پروتئین موجود در پوست حیوانات سخت پوست مثل میگو کیتوزان به دست آمده و تلاش می شود از مخلوط زئین با کیتوزان فیلم های خوراکی تهیه شود.

به نظر می‌رسد، اگر مسئولان دولتی به طور جدی استفاده از ظروف یکبار مصرف پلاستیکی را برای خوراکهای داغ ممنوع نکنند استفاده از این ظروف ادامه خواهد داشت.

 

انتخاب ظروف

ظروف خوراک خوری بر مبنای موازین بهداشتی درجه‌بندی می‌شوند، ظروفی که حداقل تغییر را در کیفیت مواد خوراکی بوجود آورند مورد تایید اداره بهداشت هستند که می‌توان آنها در ده رده دسته‌بندی کرد که:

 

۱- ظروف کریستال از نظر بهداشتی در اولویت قرار دارند.

۲- ظروف شیشه‌ای

۳- ظروف چینی

۴- ظروف سفالی در صورت استفاده از ظروف سفالی رنگی، از رنگ سبز استفاده ‌شود چرا که مواد تشکیل‌دهنده رنگ آبی دارای ترکیبات سربی بوده و احتمال بروز مسمومیت خوراکیی وجود دارد

۵- ظروف چوبی که از نظر بهداشتی مورد تایید است.

۶- ظروف کاغذی و مقوایی نظیر پاکتهای مواد خوراکیی نام برد البته پاکتهای شیر امروزه مخلوطی از ورق آلومینیوم و کاغذ یا مواد پلاستیکی و آلومینیوم است که در صورتی مورد تایید است که مواد خوراکیی مستقیما با مواد آلومینیوم در تماس باشد

۷- ظروف استیل

۸- ظروف با جنس ورقهای آلومینیوم که یکی از موارد مصرف مواد آلومینیومی، ظرف مواد خوراکیی و همچنین نگهداری گوشت، سبزیجات و لبنیات در این ورقها در فریزر است.

۹- ظروف یکبار مصرف قرار دارند که فقط برای نگهداری خوراک هایی سرد مورد استفاده قرار می‌گیرند.

۱۰- ظروفی که مخلوطی از مواد پلاستیکی یا آلومینیوم و یا کاغذ آلومینیوم است.

 

باید برای گرم کردن خوراک ها، ظروفی را انتخاب کنیم که روی آنها علامت مخصوص «مناسب برای مایکروفر یا خوراکهای گرم»، درج شده باشد.

ظروفی که خوراک یا میوه را برای نگهداری در یخچال درون آنها قرار می‌دهیم، باید در‌های air pipe داشته باشند، یعنی در آنها به خوبی محکم و کیپ شود و امکان نفوذ هوا به داخل ظرف وجود نداشته باشد. البته در هر صورت بهتر است باقیمانده خوراکها، بیشتر از ۴۸ تا ۷۲ ساعت داخل یخچال نگهداری نشوند.

میوه‌ها و سبزی‌ها باید در ظروف Food Grade نگهداری شوند. البته برخی میوه‌ها و سبزی‌ها را می‌توان در یک دستمال نخی تمیز قرار داد و داخل ظروفی با در محکم درون یخچال گذاشت. بعضی از میوه‌ها مانند موز هم که بهتر است داخل نایلونی گذاشته و از جایی آویزان شوند و قرار دادن آنها داخل یخچال نه تنها باعث طولانی شدن مدت ماندگاری‌شان نمی‌شود بلکه ممکن است باعث از بین رفتن ظاهر و طعمشان هم بشود. به طور کلی، بهتر است میوه‌ها و سبزی‌ها را در هر ظرفی که قرار می‌دهید، در قسمت‌های پایینی و گرم‌تر یخچال بگذارید تا بافتشان آسیب نبیند.

به‌طور کلی، هر چیزی که قرار است با یک ماده خوراکیی سر و کار داشته باشد، باید علامت Food Grade داشته باشد و کیسه‌های فریزر هم از این قاعده مستثنا نیستند. در حال حاضر در بازار و فروشگاه‌های کشور خودمان هم کیسه فریزر‌هایی با علامت Food Grade داریم و بهتر است هموطنانمان برای حفظ سلامتشان از اینگونه محصولات استفاده کنند. همچنین در فروشگاه‌های بزرگ کشور هم کیسه‌فریزرهای مخصوص هر ماده خوراکیی وجوددارد. مثلا کیسه فریزرهای روی مخصوص نان، سوراخ‌های بسیارریزی وجود دارد که باعث تبادل هوا در آن و حفظ بهتر و سالم‌تر نان می‌شوند. این محصولات اخیرا وارد فروشگاه‌های بزرگ شده‌اند و بهتر است مردم برای هر ماده خوراکیی، کیسه فریزر خاص آن ماده را بخرند تا به سلامت ماده خوراکیی و خودشان کمک کنند.

اندازه ظروف نگهداری از مواد خوراکیی هم مهم است.مواد خوراکیی مختلف را در حجم‌های کم و ظروف کوچک نگهداری کنید تا سرمای یخچال به طور مساوی به تمام قسمت‌های خوراکی‌ برسد. هرچه سطح ظرف بزرگ‌تر و امکان سرد شدن مرکز خوراکی‌ها بیشتر باشد، احتمال سرد شدن و دور ماندن مرکز خوراکی از تغییرات شیمیایی و آلودگی‌های میکروبی کمتر می‌شود.

در اینجا راهنماهای محیطی – تغذیه ای به ما نشان می دهد که چه چیزی مصرف کنیم : ● چراغ سبز ( موادی که با خوراکهای داغ واکنش نمی دهد) ▪شیشه خصوصاًٌ شیشه هایی مانند پیرکس ▪ ظروف سرامیکی

  • چراغ زرد ( موادی که بعضی از متخصصین در مورد آن نگرانی دارند ) ▪ ظروف پلاستیکی سخت برچسب دار ( rigid plastic labeled ) برای استفاده در اجاق مایکروفر ▪ پوشش های پلاستیکی ساخته شده از پلی اتیلن مانند پلی اتیلن شفاف کریستالی ( crystal clear polyethylene )
  • چراغ قرمز ( موادی که بیشتر دانشمندان به اجتناب ازآن توصیه می کنند) ▪ ظروف خوراک مانند ظروف مارگارین و ظرف های یکبار مصرف ▪ ظروف پلاستیکی که روی آن برچسب اجازه استفاده در مایکروفر نزده باشند. پوشش های چروک و پوشش های پلاستیکی از نوع چسبنده که حاوی پلاستی سایزرها هستند.

 

منابع: Dr.Kuhn M.A.”Complementary therapies for health care providers”, Lippincott Williams publication,۱۹۹۹.

سایت سلامت ایران( (salamatiran.com

روزنامه کیهان، شماره ۱۹۲۴۸ به تاریخ ۱۴/۹/۸۷

«بهداشت و ایمنی مواد خوراکیی»، تألیف: دکتر سوسن محمودی و همکاران.

«نشریه سلامت»، شماره ۳۰، پانزدهم مرداد ۱۳۸۴

راهنمای همشهری،۹مرداد۱۳۹۰

روزنامه دنیای اقتصاد، شماره ۹۸۱ به تاریخ ۲۵/۳/۸۵، صفحه ۲۸

سایت http://www.chn.ir

گردآوری :پگاه جمالیان

منبع: سایت باشگاه فرهنگی ورزشی شیراز جوان

آدرس وبسایت و مطلب: http://www.shirazjavanclub.com/Dish.aspx

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *